(بدون عنوان)

پرتقال — Tue, 20 Apr 2010 09:54:33 GMT

تلخه که تلخه بخورش این زهر مارو . چی شیرینه که دنبال اش بگردی ؟ ها؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

قصه ها خوبن . اما فقط برای اینکه شبا وقتی می خوای بخوابی و هزار جور فکر و خیال توی سرت ووووووووووول می خوره یکی بیاد دست بکشه لای موهات و برات آروم آروم قصه بخونه . قصه ای که تو ته ته اش رو می دونی اما دوست داری بازم بشنوی بازم برات حرف بزنن. قصه ای که اگه آدماش زنده بودن حتمن ته تلخی داشت اما حالا که نیستن ....

لعنتی حواسم رو پرت نکن که این ته مونده ی زهرمارو نخوری. فرار که نمی تونی بکنی . بخورش نوش جووووووووووووونت.

بالا نیار . باید قورت اش بدی . بالا هم بیاری دوباره باید دهن ات رو باز کنی تا این رو بریزم توی حلق ات . پس قورت اش بده . دهن ات رو ببند. چشم هات رو ببند. نفس ات رو حبس کن و قورت اش بده . نوش جون ات. نوش جون ام

(بدون عنوان)

پرتقال — Mon, 19 Apr 2010 11:57:45 GMT

من پرتقالم . سیاهم. هنوز از درخت نیفتاده سیاه شده ام که یادم باشد آفتاب خیلی هم خوب نیست . آب زیادش هم بد است.

من پرتقالم . اما روزهای پرتقالی تو را دارم از پشت پنجره ای می بینم که تمام سهم من از توست . رد عبور تو را دارم بو می کشم. عجب هوای خوشی دارد این کوچه. از تنهایی ام پر شده ام و حالا امروز آمده ام اینجا که بنویسم و بنویسم و بنویسم و کاش تو هم بخوانی. بخوانی تا باور کنی بدجوری تو دلم جا گرفته ای . بدجوری افتاده ای توی چاله ی خیالم. بدجوری دارم بهت فکر می کنم. شاید به خاطر همین باشد که دارم هر روز توی خودم فرو می روم و سیاه تر می شوم... مهم نیست . سیاهی مهم نیست هنوز دارم این هوای کشنده را نفس می کشم و از هیچ بادی نمی ترسم که پرتم کند از شاخه .

پرتقال که باشی و سیاه می دانی که از وقت خوردنت گذشته و حالا وقت شنیدن است . وقت گفتن است . من پرتقالم ........................... سیاهم ...................................

و بوی تو را در این هوای کشنده د................ا.................ر..................م..................ن................ف...........

س................................ مییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییکشم

پرتقال سیاه

(بدون عنوان)

(بدون عنوان)